การบริหารความขัดแย้ง ( Conflict Management )

สวัสดีสมาชิกตะโกรายสัมพันธ์ทุกท่าน สำหรับวันเริ่มต้นในการทำงานของสัปดาห์นี้ ก็คงเป็นสัปดาห์ที่ยุ่งพอสมควรสำหรับหลาย ๆ ท่าน เพราะใกล้สิ้นปี ซึ่งจำเป็นจะต้องมีการสะสางงานของปี 2548 นี้ให้จบสิ้นก่อนเริ่มปีใหม่ ยังไงก็ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านต่อสู้ต่อไป อย่าได้ท้อถอย ต่ออุปสรรคต่าง ๆ ที่ได้พบเจอ นะครับ

พอดีเมื่อวันอาทิตย์ผมได้มีโอกาสนั่งดูละครยอดฮิตที่ใครหลาย ๆ คนติดกันงอมแงม “ แดจังกึม “ แต่ผมเองก็พึ่งมีโอกาสได้นั่งดูกับเขาเนี่ยแหละเพราะอยากรู้ว่าทำไมละครเรื่องนี้จึงทำให้คนติดได้ เผอิญว่าในวันนั้นเป็นตอนที่มเหสีออกมาแก้ปัญหาของการแต่งตั้ง “ ซังกุงสูงสุด “ ( ไม่รู้ว่าผมเรียกถูกหรือผิดนะ เพราะไม่ใช่แฟนพันธุ์แท้ ) ซึ่งทำให้เห็นถึงการแก้ปัญหาที่เบ็ดเสร็จเด็ดขาดและถูกวิธี คือปัญหาของ ซังกุงสูงสุดที่ถูกแต่งตั้งใหม่ ไม่ได้รับการยอมรับจากบรรดาซังกุงทั้งหลายในพระราชวัง ทำให้ไม่สามารถสั่งการใครได้ ไม่ได้รับความเชื่อฟังบรรดาซังกุงจึงมีการรวมหัวกันเพื่อที่จะบีบบังคับให้นางยอมสละตำแหน่ง ผมดูไปก็นั่งนึกไปถึงเรื่องจริงในองค์กรของผมที่เคยมีคนมาขอปรึกษาปัญหาในลักษณะเดียวกันนี้กับผม รวมไปถึงผมเคยนั่งสนทนากับเจ้านายเกี่ยวกับการบริหารคน ซึ่งท่านจะให้แง่คิดต่าง ๆ พร้อมกับนิทานสักหนึ่งเรื่องทุกครั้งในการสนทนากัน ทำให้ผมเก็บเกี่ยวความคิดเหล่านั้นเพื่อมาถ่ายทอดต่อ และ ทบทวนตัวเองเสมอ ๆ นับเป็นกำไรชีวิตสำหรับผมมาก ผมขอเปรียบเทียบละครในตอนมเหสีแก้ปัญหาให้กับการแต่งตั้งซังกุงสูงสุดคนใหม่ กับแง่คิดในการบริหารคนบนความขัดแย้งดังนี้ครับ ผมเปรียบมเหสีเสมือนเป็นคนนั่งบนรถม้า ซึ่งรถม้านั้นใช้ม้าสองตัวในการลากรถ ม้าทั้งสองตัวถูกผูกให้วิ่งคู่กัน โดยตัวหนึ่งเปรียบเสมือนซังกุงสูงสุดคนใหม่ และอีกตัวเสมือนซังกุงที่ไม่ยอมรับซังกุงสูงสุดคนใหม่ ท่านรู้มั้ยว่าการจะให้รถม้าวิ่งไปด้วยความเร็วสม่ำเสมอและถึงจุดหมายโดยปลอดภัยนั้นม้าทั้งสองตัวจะต้องวิ่งไปด้วยความเร็วที่สม่ำ
เสมอกัน แต่การที่ม้าตัวหนึ่งวิ่งช้า อีกตัววิ่งเร็ว จะกลายเป็นการทำให้รถม้าสะดุด หรือ บางครั้งอาจจะทำให้ถึงกับรถม้าคว่ำได้ ท่านก็ลองคิดดูก็แล้วกันว่าถ้ารถม้าคว่ำมเหสีจะตกอยู่ในสภาพใด ผมว่าคงถึงขนาดเลือดตกยางออกเลยล่ะ แต่ในละครเรื่องนี้มเหสีได้แสดงศักยภาพในการเป็นผู้นำคือการออกมาแก้ปัญหาความขัดแย้งในครั้งนี้ด้วยการออกมาตั้งกฎ กติกา ในการแข่งขันเพื่อคัดเลือกตำแหน่งซังกุงสูงสุดไว้อย่างชัดเจน และ ก็ได้ชี้แจงทำความเข้าจับซังกุงสูงสุดคนใหม่อย่างตรงไปตรงมาว่าถ้าไม่สามารถปกครองใครได้จะถูกปลด !!!

แง่คิดของละครเรื่องนี้ผมว่าเราสามารถนำมาใช้ในการบริหารจัดการกับคนในองค์กรได้จริงอย่างแน่นอน ขอให้เรามีจิตใจในการแก้ปัญหา แสดงบทบาทของการบริหารคนด้วยความยืดหยุ่นเมื่อถึงคราวต้องยืดหยุ่นแต่ไม่ถึงขนาดหย่อนยานจนละเลยกฎระเบียบ และ แสดงบทบาทของการบริหารคนด้วยความเด็ดขาดเมื่อจำเป็นจะต้องเด็ดขาด ที่เขาเรียกว่า “ No Pain No Gain “ คือประเภทไม่ได้รับความเจ็บปวด ก็จะไม่มีการพัฒนา ดังนั้นในฐานะที่ท่านต้องบริหารคนท่านจะเลือกให้ม้าทำให้ท่านตกจากรถม้าจนทำให้ท่านบาดเจ็บ ? หรือ ท่านเลือกที่จะฝึกม้าทั้งสองตัวให้วิ่งคู่ไปด้วยกันได้ ? หรือ ท่านจะเลือกปลดระวางม้าทั้งสองตัวแล้วสรรหาม้าตัวใหม่มาแทน ? สัปดาห์นี้ขอฝากแง่คิดไว้เพียงเท่านี้ครับ แล้วพบกันใหม่ในสัปดาห์หน้า

คนล่าฝัน

“ รักพี่ รักเพื่อน รักน้อง “

19/12/2548

อ่านบทความเก่า :

ชีวิตของคุณอยู่ที่คุณจะกำหนด / ถนนชีวิต / การบริหารความขัดแย้ง

 

 
  ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 

Copyright 2001-2005 design by Takorai Group , Korat Thailand.

Best view : 800X600